oh. hello.

She's here.

Ohayo Gusaimasu. :)

Meet Purima. hehe. sabi kasi nung kaibigan ko sa phone, nung nag iinquire sya sa Junie Moon 'Purima Dorry'.

Mga surpresa (Surprises)

Natapos ko ang raket ng bago mananghalian kanina.

Ewan ko, para may isang malaki at mabigat na bagay ang nawala sa aking ga-santa claus na sako of baggages. haha. At mega gumaan ang feeling ko ha, pramis. Gusto ko sanang samahan ng p.s./N.B. note yung email ko sa raket-giver eh, na sa totoo lag eh naging sanhi ng pighati at sama ng loob sa isang buwan na ginagawa ko ang raket. May panahon na ngang sinabi ko sa boss kong ibigay ko nalang kaya na libre yung raket (na ni-dedma naman nya, so tinapos ko tuloy kahit halos nangalahati yung proposed budget ko. haha). Gusto kong sabihin sa raket-giver na dahil pinilit kong matapos ang lahat ng kalokohang ni-propose ko (at tinawaran nila, mercilessly) eh trinangkaso ako, at hanggang ngayon eh malamya parin, hindi makatulog sa gabi at lahat lahat na ng ka-lechehan. Kaso wag nalang. Waw, naiintindihan ko na siguro ang ibig sabihin ng work hazard. haha. Ang nais ko lang at this point eh mabayaran agad. Eh egad--wag naman sanang paiyakan din itong proseso na ito. Ipag-pray po natin. :P

Medyo tinoyo ako kanina-- talagang seryoso ako nung sinabi ko sa aking fezbook status na gusto kong magpunta sa isang lugar na may sariwang hangin at araw. Yun yung feeling ko nung natapos ko yung raket. Para bang bigla akong naniwala na pag nagpa-dagat ako or something that very afternoon, makakatulog ako, mahi-hynotize ng tunog ng dagat at alon ang aking kamalayan at mega makakaramdam ako ng warmth at well being. Ewan ko--kung totoyohin din ako bukas, baka totohanin ko na itong beach interlude na ito. Saan pa nga ba, edi sa Sentosa. May iba pa ba? Ewan ko--biglang nag-long ako for traquility and restfulness. Sorry naman, walang maayos na beach dito eh.

Ngayon, dahil hindi nga ako natuloy sa Sentosa, naisipan kong i-check ang EMS cherva nung bagay na napalanunan ko sa online loterya. Wah. On her way to our house na si Purima! At shet, walang nag eemail sakin (kahit na naka-register ang email add ko for updates chenes). Ni check ko ang oras--pocha, past 2 o'clock. It should get to our house by 3pm. Aiyoh. Nasa opits pa ako, at mukhang di ako uuwi na maaga, kasi may importanteng lakad ako sa hapon.

In short, mag aalas diyes na nang nakauwi kami ng bahay. at nandun nga sa estante ang delivery advice. Syet. Nakakainis na nakaka-excite. Tatawag nalang ako bukas (sa totoo lang, ni try ko pang magpa redelivery schedule. at 10 pm diba. wala akong patawad) sa Singpost.

Purima, dyan ka lang! wak ka malikot, magkikita din tayo bukas. gudnayt!

(oo, retarded ako)

So sino ba kasi itong si Purima? haha

wadahell...

may sakit ako ngayon. si mamang trangkaso came for a visit, hopefully he leaves by tomorrow, at ang IKEA dining set (see earlier post. haha) namin eh, susunduin at iwe-welcome namin bukas.

in other news...

(excited. naknampota...haha.)

kakatapos ko lang mag online bank hopping, at bago umalis ng kwarto si mister ay sinabi nya sa akin na may weird na nangyari--may bumati daw sa kanya sa lomography website, informally--kono congratulate sya at nanalo daw sya sa Pop Soda chenes chervalin contest. Sabi ko, ano sabi mo? sabi nya, nagreply daw sya nang 'i did not win' ever. Emo kasi si Jay eh. haha. Hemingweys, nde sana ako masyadong magpe pay attention, kaso biglang sinabi nyang ang prize daw ay LCA (wala nang proof reading ever ito, nagmamadali ako magtype. haha) at POP 9 na camera. Naknampota. So medyo na excite ako, so kinulit ko sya. Hindi naman daw sya nanalo, at chineck na nya. Kanina pa daw nya nga chine-check. SO...

nung umalis sya ng kwarto, nagbukas ulet ako ng mac. at inurirat ko. hehe.

AT..

potangena! ako yun o! (yung mukhang bulldog sa upper right). shet. (oo, shet--imagine malalagay sa ilang bote ng Jones Soda itong bulldog na mukha na ito. leche)

okay. so yun lang. masaya ako at may LCA nako. haha. at higit sa lahat...

It simply validates that I really am a researcher. (yun!) babaw noh?

o sya, join na kayo. May two more weeks pa.

Urm, I'd like to thank da husband, Panelomo, for the bulldog underwater shot. :) Hindi flattering, pero award-winning. haha.

end of the world

Di ba nga, wala kaming dining set ngayon. May napipintahan na kaming bago, at nasa IKEA pa sya, hinihintay kaming lahat malibre sa kanya kanyang schedule, para maiuwi ito.

Ngayon, hindi ko nai-press release pero wala narin kaming TV set sa living area. Nung nag renew kasi kami ng contract nung April, pinakuha na namin itong nakakaawang TV ng land lord namin, kasi bukod sa panget ito, eh--well, panget ito. wala pang remote. ngayon, naisip naming huwag munang bumili, kasi hindi pa naman kami nababagot sa mga movie downloads at youtube. Baka sa December nalang, maka-tyempo pa kami ng 200 dollars na 32" LCD Plasma. haha.

So oo... medyo bare na ang common area namin.

ngayon...

may magaling na naliligo na nagwa water heater, tapos di sinasara

so tumaba yung hose tuloy, mukhang nainitan.

at for some reason tumutulo ang gripo ever ng malakas this morning.

bumigay na.

kelangan ko i-shut down ang buong tubig ng bahay tuloy.

so wala narin kaming tubig.

dapat nabang mag panic?

tanungin natin sya...

thankfuls

Hay. Salamat Lord.

1. for cheap air tickets.

2. for comics that relate to everyday life.

3. for yahoo messenger

4. for my brothers' speedy recoveries (yeh, nag shifting sila sa hospital yung isa eh AH1N1 scare (na hindi naman pala), at yung isa eh dengue boi.)

diba ang kyoot kyoot nila. (more than a decade ago. things change. of course.)

5. for funny and nostalgic pictures like these, taken eons ago (at payat ako nun! yeh!)

5. for my personal mafia, aka the husband. he's the best, you know. :)

and i quote carly simon: "nobody does it better".

Ikaw, what are you thankful for? :)

In two acts

I promise to use my thoughts more appropriately. Think less negatively, waste not on anxiety and helplessness. Be more accepting and forgiving, with my and other people's shortcomings.

Janice in Redscale. by Becky (c)

This time, I'll take it easy. And keep things relaxed and fresh.

beach bums. by becky (c)

Nietzsche and the Wondergirls

Im not much of a dancer. But I like to dance. In my own office, where everyone else is outside, in seemingly abandoned streets. I recommend it to those with knees not fit for running. It's a form of exercise--you sway your hips, you can raise your arms and be quick with your feet. You do whatever you want. When done by yourself or with reckless abandon-- it raises your confidence, making you feel good. Pheromones.

Now, Nietzsche recommends dance too. He's a dancer, I read somewhere. In his usual self, he wrote:

I would believe only in a god who could dance. And when I saw my devil I found him serious, thorough, profound, and solemn: it was the spirit of gravity - through him all things fall. (Zarathustra, "On Reading and Writing," PN 153)

I wrote a very long paragraph expounding on this, then I thought--ayako ko syang i-post. hehe.

(NB: seryoso ang lola mo! )

Okay--back to dancing. Kilala nyo naman siguro ang wondergirls, diba. So this is what I've been dancing to, for some time now. likeness!

mas gusto ko itong Korean/Asian version nung MV, yung walang dubbed into english.