Ano ba

Nagpadala kami ng isang piraso na papel papuntang Pinas nung isang linggo. Ito yung certificate of employment ko, na kelangan daw to process our loan. Mahaba na ang kwento tungkol sa loan na yan at saka ko na uuriratin at baka lalo ako mainis. Ang gusto kong ireklamo ngayon ay ang nuknukan na corrupt na customs natin, pati narin ang Philippine post office. Nagpadala kami ng isang pirasong papel via EMS na inabot ng kamahalan, with the thinking na mai-dedeliver ito agad, at mata track ko kung nasaan na ito. Pinadala namin ito ng Sabado, at pinaliwanag sa amin ng post office dito na baka abutin ng mga Friday 'the most' bago ito makarating. So fine. Aba, lunes na, wala parin ang papel sa pinadalhan namin. Hindi naman bundok tralala ang lugar na papadalhan, nasa kalagitnaan ito ng EDSA. Nag check tuloy ako via tracking t lo and behold--nasa customs ito. CUSTOMS. Nung isang linggo pa. Ano ang ginagawa nya sa customs? Ang sabi sa tracking ay HELD BY CUSTOMS AT DESTINATION.

(click to enlarge)

May isang Blythe mommy na nag blog tungkol sa malaking kaululan na ito--her experience I call the 'wig travesty' . Ngayon, tumawag na ako sa tatay ko, at mukhang sya na nga ang mag aareglo. Ang una nyang tanong ay: 'So ano ba ang laman nun?' Sabi ko ay papel. Second question ay : 'So, hindi ba yung pinadalhan nyo na ang dapat kumuha nun?' Pinaliwanag kong mabuti ang EMS sa kanya, pati narin ang mga bagay na ni-EMS ko before. Ewan ko, sana walang involved na suhol ito, kasi talaga namang hell hath no fury like a woman extorted.

noooooo....

I am Becky.
And I am an addict.
It took a wedding-- my wedding, Jay's crashed PC and impossible mac wireless mice for me to let go.
I was in major rehab for a year or so.

And now this?

Tapos pwedeng Mac, pero Leopard and above. Nyeta. 

how it felt

When everything is darn changing too fast,
and you just feel harassed
unseen, un-minded
You just can't help but be angry.
At that new kid in town,
who looks exactly like you, but is not you.
who is meant to replace--to take some of whats yours away.
and yet you have to be rational, and level headed about it.

'Make sense of this monster called change'.
when all the while, your heart is breaking into pieces.
And you wish so hard you can cry.
'that they just leave me alone to die.'

photo credit to betsyjean'79

anu ba yun

I am so disappointed.
ayaw ng UST magpakuha ng litrato pag weekdays.
Kahit Saturday, di pwede.
Kasi daw? may nagkaklase.
as if papasok kami sa loob ng classroom at magko-kodakan.
as if hindi gumagala ang mga taga AB sa buong UST araw araw,
may dalang camera at videocams, para sa mga project nila.
hindi ba sila nakaka perwisyo rin?
as if manggugulo kami.
ang dami ko nang naisip na solusyon to 'get around' that vauge policy
na parang ni-invoke lang kasi bagong gising si manong secretary, at hindi sya naka-ano kagabi dahil inis sa kanya si misis (boring daw kasi sya):
1. ano kaya kung mag shoot kami na naka uniform?
2. ano kaya kung mabilis kami mag shoot sa kada lugar, tutal ang dami daming gumagawa ng ganyan araw araw dun, hindi naman sinisita?
3. ano kaya kung hindi nalang kami mag paalam?
4. ano kaya kung ako mismo ang sumugod sa opits, at kaladkarin ko with me ang lahat nang kakilala ko na may koneksyon, at ipukol sila sa ulo ni manong?
5. ano kaya kung wag na lang??

hanggang ngayon ba naman na grumadweyt ako, hindi parin ako pagbigyan?
this is so UST-- may identity crisis. mahilig sa koneksyon at sarado ang isip.